In dit universum begint en eindigt alles op de een of andere manier. Van insecten met een levensduur van één dag tot sterren met biografieën van miljardairs (uitgedrukt in jaren) – we zullen er allemaal niet zijn, op de een of andere manier/dag. Het is geweldig dat Voor velen dit aanstaande niets de drijvende kracht is gedurende tenminste het deel van het leven.
Door de mens veroorzaakte verschijnselen hebben het gemeenschappelijke specifieke kenmerk: ze hebben de neiging abrupt te eindigen, zelfs als de uitputting al lang eerder was voorspeld. Dit geldt bijvoorbeeld voor muziekplaten: vax shafts tot bakeliet pannenkoeken tot vinyl tot magneetbanden tot compacte cassettes tot CD ‘ s tot Ipods tot helemaal geen fysieke apparaten, omdat alles online ging. Zeker, de meeste dragers zijn nog steeds aanwezig en zelfs, net als vinyl, hebben een soort cultus ontwikkeld, maar de overstap van de ene drager naar de andere ging sneller en algemener met elk volgend apparaat.
Stingray Service Gateway
De overstap die we vandaag gaan maken, is nog steeds aan de gang. Het proces is amusant om ten minste twee redenen: de volgende “apparaat” uitvinding dateert uit 1998, en de overgang gaat niet snel genoeg in het huidige fulminante internettijdperk.
(Niet zo) eng verhaal
“In den beginne was de aarde zonder vorm en leeg …” Nee, laten we het verhaal enkele duizenden jaren vooruit verplaatsen, naar de Internet times al. Het WWW vanaf zijn vroegste stadia betekende communicatie tussen apparaten, in die tijd computers en sommige PDA ‘ s, misschien. Om elk apparaat goed te identificeren (anders zouden uw berichten door een zeer willekeurige gebruiker kunnen worden ontvangen en vice versa) werd het Internet Protocol (IP) geïntroduceerd. De versie 4, IPv4, had het Net tevreden gesteld: een 32-bits formule met vier groepen van 2/3 cijfers beloofde ongeveer 4,3 miljard unieke IP-adressen.
De bezorgdheid werd echter bijna onmiddellijk geuit:”dit zal niet genoeg zijn – en binnenkort”. De somberste voorspellingen wijzen op 2011 als het jaar van IPv4-tekorten. De mildste voorspellingen Geciteerd 2017 of maximaal een jaar later. Toch is de IPv4-opslag eind 2020 nog niet helemaal leeg. Het gebeurt door hergebruik en / of wederverkoop van bestaande 32-bits adressen. De MIT-zaak is een van de meest illustere: MA Institute of Technology besloot zijn 8 van de 14 miljoen (!) IPv4-adressen zijn een ” overschot “en verkocht ze om de ontwikkeling van het eigen netwerk te vergemakkelijken en om studies”over de toekomst van het Internet en de wereldwijde cyberinfrastructuur” te financieren.
MIT speelde de hele zaak heel veilig af, want op het moment van besluitvorming had het al 20 Niet-miljoenen IPv6-adressen. (Een nonillion is de ⅓ van google: als je het vergeten bent, is een google een getal, 1 gevolgd door 100 nullen – waarschijnlijk het grootste getal ooit mogelijk. Dus een nonillion is 1 gevolgd door “slechts” 30 nullen; en MIT, opnieuw, heeft 20 nonillion IPv6-adressen).
Achter” alleen ” nembers
Geavanceerd op vele manieren IP Versie 6 werd in 1998 geïntroduceerd. Figuurlijk gesproken voerden ontwikkelaars” een dubbele sprong ” uit, waarbij ze niet het volgende 64-bits systeem op rij implementeerden, maar meteen 128-bits. Dus, vergeleken met IPv4, was IPv6 veel langer vanaf zijn geboorte: acht groepen van vier hexadecimale cijfers, gescheiden door dubbele punten. Beter gewoon om een steekproef te verstrekken: 2002:6xi9:1234:5678:9013:4m4y:0375: 1969.
Langere volgorde betekent meer variabelen. De totale omvang van de haalbare IPv6-pool verbaast: 340 biljoen biljoen unieke identificatoren. Deze hoeveelheid, die als vrijwel eindeloos wordt beoordeeld, is slechts één IPv6-voordeel. De anderen zijn:
- Verhoogde veiligheid. Versie 6 is ontworpen met end-to-end encryptie ondersteuning in het achterhoofd.
- Verbeterde prestaties. Een meer hiërarchisch routing systeem verwerkt pakketten efficiënter.
- Geavanceerde ondersteuning van mobiele apparaten. Bij het schakelen tussen 3G / 4G en WiFi kan een apparaat bijvoorbeeld hetzelfde IPv6-adres behouden, waardoor de verbinding sneller, eenvoudiger en veiliger wordt.
Behoefte aan transit
De belangrijkste reden om over te stappen van versie 4 naar versie 6 is ook grappig, omdat het zo eenvoudig is. Zaken van veiligheid, prestaties, enz. zijn belangrijk, maar kunnen slechts secundair zijn. Het grootste probleem is het aantal apparaten dat vandaag en morgen IP-adressen nodig heeft.
Korte en benaderde berekening van slechts 7 miljard mensen op deze planeet vermenigvuldigd met alle telefoons, tablets, smartwatches en computers voor persoonlijk gebruik alleen al geeft het aantal gelijk aan de hele pool van IPv4s. toevoeging van bedrijfsapparaten, slimme functies van moderne auto ‘ s, GPS-systemen voor de luchtvaart, de ruimte, de zeevaart, enz.,- door de meest nederige telling duidt op de echte behoefte aan die biljoenen versie 6 IP ‘ s.
En een kers op de taart – het Internet of Things, dat niet alleen de relatieve hoeveelheid apparaten toevoegt, maar ook een hoge automatisering en beveiliging vereist: al met al hebben we het over de veiligheid van slimme huizen en de beveiliging van repetitieve (boodschappen, verzekeringen, hypotheken, enz.)) banktransacties.
De zakelijke benadering van IPv6-transitie is niet zo gepassioneerd, maar niet minder belangrijk. Er zijn verborgen obstakels die het niet gehaaste tempo van het proces kunnen verklaren.
Vertaling naar transitie
Met andere woorden, internetprotocollen # 4 & 6 begrijpen elkaar niet precies. Aangezien beide systemen vandaag de dag in gebruik zijn, is de juiste interpretatie van niet-conforme gegevens nodig. Dit wordt gedaan door netwerkadresvertaling (NAT).
Volg het pakket dat een volledig IPv6-bedrijfsnetwerk verlaat en bedoeld is om door de lastige IPv4-wereld te reizen. Het interne, privé IPv6-adres van de afzender moet worden vertaald naar het openbare, zodat de IPv4-wereld een pad kan ontwikkelen voor dat pakket om zijn bestemming te bereiken. NAT voert een dergelijke Vertaling uit; als gevolg hiervan kunnen een groot aantal IPv6-compatibele apparaten zich “verbergen” onder slechts één openbaar IPv4-adres.
De omgekeerde procedure heeft nauwelijks een aparte uitleg nodig omdat alles op dezelfde manier wordt gedaan – nou ja, omgekeerd – van publieke IPv4 tot private IPv6.
Het eerder genoemde, bedrijfsspecifieke obstakel is: de overgang naar IPv6 is alleen mogelijk voor het hele netwerk – Ja, inclusief de hele infrastructuur. Het kost tijd en geld, hoewel het Internet vol staat met stapsgewijze handleidingen voor de overgang en biedt om een bepaald bedrijf te beoordelen op zijn gereedheid van IPv6.
Nog meer nummers
Het gebruik van versie 6 is zeer ongelijkmatig. Het is begrijpelijk dat draadloze operators de pioniers zijn: onder de Amerikaanse mobiele dragers IPv6 penetratie is van 60+ tot 90 + procent. Ook de hele wereld wisselt langzaam maar zeker: in 2017 waren de cijfers ongeveer 25%, in 2020 is dat ongeveer 30%. Google (dit keer het bedrijf, niet de numerieke) verzamelt schaalbare gegevens van hits naar de hoofdpagina via versie 6: in 2017 slechts 15%, voor 2020-solide 35%.
Om de overgang te vergemakkelijken, bieden sommige internetproviders IPv6-oplossingen gratis aan, terwijl IPv4 “optionele extra”wordt betaald.
Voor degenen die uitzonderlijk nieuwsgierig zijn: internetprotocollen # 1, 2 en 3 waren een soort Schrodinger ‘ s kitten – bestaand en niet tegelijkertijd. Deze versies waren nauw verbonden met TCP en presteerden niet solo, dus in verdere ontwikkeling en probleemoplossing werd IPv4, de bevredigende, geboren. Hoewel IPv5 op zichzelf werkte, met bewezen resultaten: deze oplossing was voornamelijk ontworpen voor spraak-en videostreaming, maar had dezelfde beperkingen, 32-bits en de rest, als Versie 4. Dus uiteindelijk werd IPv5 verlaten ten gunste van IPv6.
